Fundraising 2013 Pitch 3

Due date: November 4th. Thanks times ten.

< pitch 2 | newsletter index | pitch 4 >

[en] The story of

Dear Riseup Users:

Here’s the story of how we got to be the Riseup that we are. Please donate if you can!

Once upon a time, way back at the end of 1999 when the internet was still young and the millennium loomed, a couple of geeks got fired up at the WTO protests in Seattle. After a week of teargas, jail, cardboard butterfly wings, and way too much chanting, they sat in their living room and talked about what the movement needed for the next decade. They came up with as an independent provider of lists and email. They created Riseup on a couple of servers in their house, and soon attracted a couple more geeks to the cause.

Every year Riseup grew and grew, and it became more of a headache in that way where it was more work and had more people relying upon it. Some people came and went from the collective, and there were some hard, lean years where it was unclear if this was the right thing to pour time and money into, but stubbornly, Riseup kept going.

People’s skills increased around providing stable and secure services. More people joined the collective, and they were activist gold: the kind of people who worked hard on all the irritating day-to-day minutiae, the kind who showed up for meetings and cared deeply about this quixotic project, and the kind of people who stay up all night at crisis moments to wield their mighty hacker skills that looked like magic to those of us in the collective (like me) who are writers not geeks.

So somewhere around 2007, the collective became stable member-wise, and we became a group of about ten people who are mostly the same people we have today. Over the last eight years we have become a true collective in a rare way. We’ve worked together on Riseup for a long time, and slowly, that has become a big deal in most of our lives. We celebrate — those of us who live near each other — our celebrations together and care about each other in a true and real way. One of the greatest secret successes of Riseup was when Gadfly and Arara met at one of our retreats and fell in love. We have at times been annoyed, in conflict, and angry with each other (since we are humans not robots), and this has even led to some people leaving the collective, but overall we’ve been surprisingly stable as all but one of us has transitioned from being fiery, dreamy, young radicals into cranky, dreamy middle-aged radicals.

And also, sometime during the last eight years, Riseup has become a force to be reckoned with. We are the largest nonprofit email provider in the world, outside of a university system. We run one of the world’s most used TOR nodes. We are frequently cited and sourced as one of the few ethical, autonomous, and secure internet providers. We legally duked it out with the far right over not turning over our user’s information and won. We use and develop cool-ass secure software. We scheme with other tech collectives across the globe on what we are going to do about all this spying and how we can carry this work on into the next decade. We have big hearts and minds, and we plan to win.

So, that’s us. Or one of the stories about us. Support us if you can!

The Riseup Birds

[gr] Η ιστορία της

Αγαπητοί χρήστες της Riseup:

Εδώ είναι η ιστορία για το πώς έφτασε να είναι η Riseup αυτό που είναι σήμερα. Παρακαλώ αν μπορείτε να κάνετε μια δωρεά!συνεισφέρε...

Μια φορά κι έναν καιρό, πίσω στα τέλη του 1999, όταν το Διαδίκτυο ήταν ακόμα στα σπάργμανα και η νέα χιλιετία ξεπρόβαλλε, μερικοί υπολογιστάκηδες πήραν φωτιά εξαφορμης των διαδηλώσεων στο Seattle ενάντια στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Μετά από μια εβδομάδα δακρυγόνων, φυλακής, χαρτονένια φτερά πεταλούδας και πολύ τραγούδι, κάθισαν στο σαλόνι τους και συζήτησαν σχετικά με το τι χρειάζεται το κίνημα την επόμενη δεκαετία. Ετσι γεννήθηκε η ως ανεξάρτητος πάροχος λιστών και e-mail. Δημιούργησαν τη Riseup σε ένα δυο servers που είχαν στο σπίτι τους, και σύντομα αυτό προσέλκυσε λίγους ακόμα υπολογιστάκηδες που συμμερίζονταν τον σκοπό της Riseup.

Κάθε χρόνο η Riseup όλο και μεγάλωνει και έγινε κάτι σαν πονοκέφαλος υπό την έννοια ότι είχε περισσότερη δουλειά και περισσότερα άτομα βασίζονταν σε αυτήν. Μερικοί άνθρωποι ήρθαν και έφυγαν από τη συλλογικότητα, ενώ υπήρχαν και μερικά σκληρά, ισχνά χρόνια, όπου δεν ήταν ξεκάθαρο εάν αυτό που κάναμε ήταν το σωστό μέρος να επενδύσουμε χρόνο και χρήμα, αλλά πεισματικά, η Riseup συνέχισε.

Οι δεξιότητες των ανθρώπων αυξήθηκαν στην παροχή σταθερών και ασφαλών υπηρεσιών. Περισσότεροι άνθρωποι εντάχθηκαν στην συλλογικότητα και ήταν πολύ ενεργοί ακτιβιστές: το είδος των ανθρώπων που εργάζονται σκληρά σε όλα τα καθημερινά μικροπροβλήματα, το είδος που συμμετέχει στις συνελεύσεις ενδιαφέρεται βαθειά για αυτό το δονκιχωτικό εγχείρημα, καθώς και το είδος των ανθρώπων που μένουν ξάγρυπνοι όλη τη νύχτα σε στιγμές κρίσης χρησημοποιώντας τις ισχυρές δεξιότητες χάκερ που μοιάζουν με μαγικά για όσους από εμάς της συλλογικότητας (όπως εγώ), οι οποίοι είναι γραφιάδες και οχι υπολογιστάκηδες.

Έτσι γύρω στο 2007, η συλλογικότητα σταθεροποίησε τα μέλη της, και γίναμε μια ομάδα περίπου δέκα ανθρώπων που είναι κατά βάση οι ίδιοι μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων οκτώ χρόνων γίναμε μια αληθινή συλλογικότητα με έναν σπάνιο τρόπο. Δουλέψαμε μαζί πάνω στη Riseup για πολύ καιρό,και σιγά σιγά αυτό έγινε μείζον ζήτημα στις ζωές των περισσοτέρων. Γιορτάζουμε – όσοι από εμάς μένουμε κοντά – τις γιορτές μας μαζί και νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο με έναν ειλικρινη τρόπο. Μια από τις μεγαλύτερες μυστικές επιτυχίες της Riseup ήταν όταν οι Gadfly και Arara συναντήθηκαν σε ένα από τα ησυχαστήρια μας και ερωτεύτηκαν. Έχουμε κατά καιρούς ενοχληθεί, έρθει σύγκρουση, και θυμωσει μεταξύ μας (καθώς είμαστε άνθρωποι και όχι ρομπότ), και αυτό έχει οδηγήσει ακόμη και σε αποχώρηση κάποιων αθρώπων από την συλλογικότητα αλλά γενικά είμαστε εκπληκτικά σταθεροί καθώς όλοι εκτός από εαν έχουμ μεταβεί από το να είμαστε φλογεροί, ονειροπόλοι, νεαροί ριζοσπάστες στο να είμαστε παράξενοι, μεσήλικες ονειροπόλοι ριζοσπάστες.

Ακόμη, κατα την διάρκεια των τελευταίων 8 χρόνων, η Riseup έχει γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη. Είμαστε ο μεγαλύτερος μη κερδοσκοπικός πάροχος email στον κόσμο, εκτός των πανεπιστημίων. Τρέχουμε έναν από τους πλέον χρησιμοποιούμενους Tor κόμβους στο κόσμο. Συχνά αναφερόμαστε ως εναν από τους λίγους ηθικούς, αυτόνομους και ασφαλείς παρόχους διαδικτυακών υπηρεσιών. Παλέψαμε νομικά με τους ακροδεξιούς ώστε να μην παραδώσουμε πληροφορίες χρηστών μας και κερδίσαμε. Χρησημοποιούμε και αναπτύσσουμε γαμάτο, ασφαλές λογισμικό. Συνεργαζόμαστε και με άλλες συλλογικότητες τεχνικών ανά το κόσμο πάνω στο τι θα κάνουμε σχετικά με όλη αυτή την κατασκοπία και στο πώς θα συνεχίσουμε την δουλεία μας την επόμενη δεκαετία. Έχουε μεγάλες καρδίες και μυαλά και σχεδιάζουμε να κερδίσουμε.

Λοιπόν, αυτοί είμαστε. Ή έστω μια από τις ιστορίες μας. Υποστηρίξτε μας εαν μπορείτε!συνεισφέρε...

Με αγάπη,
Τα Πουλιά της Riseup

[it] La storia di

Caro e cara utente di Riseup:

Questa è la storia di come siamo diventati il Riseup che siamo. Per favore sostienici se puoi!

C’erano una volta, nella lontana fine del 1999, quando internet era ancora giovane e il millennio incombeva su di noi, un paio di smanettoni informatici che si infiammarono alle proteste contro il WTO in Seattle. Dopo una settimana di lacrimogeni, galera, ali di farfalla fatte di cartone, e fin troppi slogan, si sedettero nel loro salotto e cominciarono a parlare di quello di cui il movimento avrebbe avuto bisogno nel decennio successivo. Si inventarono, un fornitore indipendente di liste e e-mail. Crearono Riseup su un paio di server in casa loro, e presto attrassero alla causa un altro paio di smanettoni.

Di anno in anno Riseup crebbe e crebbe, e divenne sempre più un grattacapo, perchè richiedeva più lavoro e sempre più persone contavano sul suo funzionamento. Un po’ di persone andarono e vennero dal collettivo, e ci furono degli anni duri e magri, in cui era poco chiaro se questo progetto meritasse di investirci tempo e denaro. Testardamente, Riseup continuò il suo lavoro.

Le capacità dei membri di fornire servizi più stabili e più sicuri crebbe. Altre persone si unirono al collettivo, ed erano oro per l’attivismo: quel tipo di persone che lavorava duro su tutti quei fastidiosi dettagli quotidiani, il tipo di persona che si presenta alle assemblee ed ha veramente a cuore questo progetto visionario, e il tipo di persone che sta su tutta notte nei momenti di crisi, per esercitare quei talenti da hacker che sembravano magia a quelli (come me) che scrivono e sanno poco di computer.

A qualche punto intorno al 2007, il collettivo divenne stabile in quanto al numero di membri, e siamo diventati un gruppo di persone che sono in maggioranza le stesse persone che siamo oggi. Nel corso degli ultimi otto anni siamo diventati un vero collettivo in una maniera particolare. Abbiamo lavorato insieme su Riseup per un lungo periodo di tempo e, lentamente, questo è diventato una parte fondamentale delle nostre vite. Festeggiamo – quelle persone tra noi che vivono vicino l’una all’altra – feste e compleanni insieme e ci interessiamo gli uni degli altri in un modo sincero e reale. Uno dei più grandi successi di Riseup è stato quando Gadfly e Arara si sono incontrati in uno dei nostri incontri e si sono innamorati. Di tanto in tanto siamo stati scocciati, in conflitto e arrabbiati tra noi (perchè siamo esseri umani e non robot), e questo ha anche portato alcune persone ad abbandonare il collettivo, ma, nella visione d’insieme, siamo stati sorprendentemente stabili in un periodo in cui tutti tranne una persona hanno fatto una transizione da impetuosi, sognatrici, giovani militanti radicali in scontrosi, sognatrici militanti radicali di mezza età.

Inoltre, ad un certo punto durante gli ultimi otto anni, Riseup è diventata una forza da rispettare. Siamo il fornitore non-profit di servizi e-mail più grande al mondo, escludendo i sistemi universitari. Gestiamo uno dei nodi TOR più utilizzati al mondo. Siamo spesso citati come uno dei pochi fornitori di servizi internet che è allo stesso tempo etico, autonomo e sicuro. Ci siamo scontrati in una battaglia legale con la destra estrema per non dover fornire informazioni sui nostri utenti e abbiamo vinto. Usiamo e sviluppiamo software sicuro e che spacca. Conspiriamo con altri collettivi informatici sparsi per il mondo su cosa dobbiamo fare a riguardo di tutto questo spiare e sul come possiamo proiettare il nostro lavoro nel prossimo decennio. Abbiamo grandi cuori e menti, e abbiamo intenzione di vincere.
Quindi, ecco chi siamo. O, quantomeno, una delle storie su di noi. Sostienici se puoi!

Con affetto,
Gli Uccellini di Riseup

[fr] L’histoire de

Cher utilisatrice, chère utilisateur, de Riseup :

Voici l’histoire qui raconte comment on est devenu.e.s le Riseup d’aujourd’hui. Fais un don si tu peux, merci !

Il était une fois, vers la fin de l’an 1999, quand l’internet était encore dans sa prime jeunesse et que le nouveau millénaire était imminent, deux-trois geeks qui sortirent remonté.e.s à bloc des manifs contre l’OMC à Seattle. Après une semaine de gaz lacrymos, de prison, à se déguiser en papillons de carton et à chanter comme des dératé.e.s, illes s’assirent dans leur salon pour discuter de ce dont le mouvement avait besoin pour la prochaine décennie. De ces réflexions naquit, fournisseur indépendant de listes de diffusion et de courrier électronique. Illes créèrent Riseup à la maison sur deux-trois serveurs , et attirèrent bientôt quelques geeks de plus qui se joignirent à la cause.

Chaque année a vu Riseup grandir de plus en plus, et c’est devenu un peu plus compliqué dans le sens qu’on avait de plus en plus de boulot et de personnes qui comptaient dessus. Certaines personnes sont venues puis reparties du collectif, et on a passé quelques dures années de vaches maigres, où on se demandait si c’était vraiment le meilleur moyen de dépenser notre temps et notre argent. Mais Riseup a survécu, obstinément.

On devint de plus en plus forts en matière de services stables et sûrs. D’autres personnes rejoignirent le collectif, de l’or pour activistes : le genre de personnes qui travaillent dur au quotidien sur les moindres petits détails, le genre à se pointer aux réunions et à prendre vraiment soin de ce projet chimérique, et le genre de personnes qui restent éveillées toute la nuit en période de crise pour exercer leurs talents de hackers hors pair, ce qui tenait du miracle pour celles et ceux du collectif (comme moi) qui sont des écrivain.e.s mais pas des geeks.

Donc quelque part vers 2007, le collectif devint stable en terme de membres, et le groupe d’environ dix personnes d’alors était grosso modo le même qu’aujourd’hui. Dans les huit dernières années on est devenu.e.s un vrai collectif, très lié. On a travaillé ensemble à Riseup pendant longtemps, et doucement mais sûrement, pour la plupart d’entre nous, ça a pris une place prépondérante dans nos vies. On célèbre nos fêtes importantes ensemble — pour celles et ceux d’entre nous qui vivent pas loin les un.e.s des autres — et on prend véritablement soin les un.e.s des autres. Un des plus beaux succès cachés de Riseup c’est quand Gadfly et Arara se sont rencontré.e.s dans un de nos refuges et sont tombé.e.s Parfois on s’est énervé.e.s, on a eu des conflits, on s’est en colère (on est des êtres humains, pas des robots, après tout), et ça a même amené certaines personnes à quitter le collectif, mais dans l’ensemble on est resté.e.s étonnamment stables puisqu’à part une personne, on est tou.te.s passé.e.s du stade de radical.e jeune, fièr.e et rêveur.euse à celui de radical.e d’âge moyen, et rêveur.euse.

Et puis aussi, au cours des huit dernières années, Riseup est devenu une force avec laquelle compter. On est la plus grande association bénévole qui fournit des courriers électroniques dans le monde, en dehors des systèmes universitaires. On fait tourner un des nœuds TOR les plus utilisés au monde. On est souvent cité.e.s et répertorié.e.s comme l’un des seuls fournisseurs d’internet éthique, autonome et sûr. Au niveau légal on a eu à en découdre avec la droite bien de droite qui voulait nous forcer à balancer des infos sur nos utilisatrices et utilisateurs, et on a gagné. On utilise et développe des logiciels qui assurent grave. On s’organise avec d’autres collectifs techniques de part le monde pour voir ce qu’on peut faire pour contrer l’espionnage généralisé et comment on peut continuer à bosser là-dessus ces dix prochaines années. On a de grands cœurs, et de grandes idées, et on pense bien gagner.

Donc voilà c’est nous. Ou tout du moins une des histoires qui circule sur nous. Soutiens-nous si tu peux !

Les petits Oiseaux de Riseup

[pt] A história de

Queridas pessoas que usam Riseup:

Aqui está a história de como nos tornamos o Riseup que somos. Por favor, doe se puder!

Era uma vez, lá atrás no fim de 1999 quando a internet era ainda jovem e o milênio engatinhava, dois geeks se empolgaram nos protestos contra a OMC em Seattle, Estados Unidos. Após uma semana de gás lacrimogênio, cadeia, fantasias e muitos cantos e palavras de ordem, se sentaram na sala de casa e conversaram sobre o que o movimento precisava para a próxima década. Daí, surgiu a ideia de como um provedor independente de listas e e-mails. Eles criaram Riseup com um par de servidores em sua casa, e logo atraíram mais uns dois geeks para a causa.

Todos os anos Riseup crescia e crescia, e se tornou mais uma dor de cabeça no sentido de que demandava mais trabalho e dependia de mais pessoas. Algumas pessoas vieram e saíram do coletivo, e houve anos difíceis nos quais não era claro se colocar tanto tempo e dinheiro neste projeto era a coisa certa a fazer, mas teimosamente, Riseup continuou seu caminho.

As habilidades do grupo aumentaram em relação a prover serviços estáveis e seguros. Mais pessoas se juntaram ao coletivo, e eles eram ativistas de ouro: o tipo de gente que trabalha duro em todas as irritantes minúcias do dia-a-dia, o tipo que aparece nas reuniões e se preocupa profundamente com o projeto quixotesco, e o tipo de pessoa que fica acordada a noite toda em momentos de crise para exercer toda sua poderosa destreza hacker, parecendo até mágica para aqueles do coletivo (como eu) que são escritores e não geeks.

Então, em algum momento em 2007, o coletivo começou a ter membros mais estáveis, e nos tornamos um grupo de cerca de dez pessoas que são na sua maioria as mesmas pessoas que temos hoje. Nos últimos oito anos, nos tornamos um coletivo real, algo raro. Temos trabalhado juntos em Riseup por um longo tempo, e aos poucos, isso se tornou algo grande em nossas vidas. Nós celebramos — os que vivem próximos — nossas festas juntos e nos preocupamos uns com os outros de uma forma sincera e verdadeira. Um dos maiores êxitos secretos de Riseup foi quando Mutuca e Arara se conheceram em um de nossos retiros e se apaixonaram. De vez em quando, temos tido conflitos, brigado e nos irritado uns com os outros (já que somos humanos e não robôs), e isso levou até a algumas pessoas saírem do coletivo, mas em geral, temos sido surpreendentemente estáveis como um todo, mas passamos de energéticos e sonhadores jovens radicais para rabugentos e sonhadores radicais de meia-idade.

E ainda, em algum momento nos últimos oito anos, Riseup se tornou uma força a ser respeitada. Somos o maior provedor de e-mais sem fins lucrativos do planeta, fora do sistema universitário. Nós rodamos um dos nós TOR mais usados do mundo. Somos frequentemente citados e recomendados como um dos poucos provedores éticos, autônomos e seguros da internet. Nós encaramos legalmente a extrema-direita dos Estados Unidos para não dar informações de nossos usuários e vencemos. Nós usamos e desenvolvemos softwares seguros e porretas. Nós articulamos com outros coletivos tecnológicos ao redor do globo sobre o que faremos frente a toda essa espionagem e como podemos continuar este trabalho na próxima década. Nós temos grandes corações e mentes, e planejamos vencer.

Então, esses somos nós. Ou uma das nossas histórias. Nos apoie se puder!

Com amor,
A passarada de Riseup

[de] Die Geschichte von

Liebe Riseup-Nutzer_innen:

Dies ist die Geschichte, wie Riseup zu dem wurde, was wir heute sind. Bitte spendet, falls Ihr könnt:

Es war einmal, vor langer Zeit zum Ende des Jahres 1999, als das Internet noch jung war und in der Ferne sich die Jahrtausendwende abzeichnete, als ein paar Computerfreaks bei den Anti-WTO-Protesten in Seattle Feuer fingen. Nach einer Woche zwischen Tränengas, Knast, Papp-Schmetterlingsflügeln und viel zu vielen Sprechchören saßen sie in ihrem Wohnzimmer und überlegten, was die Bewegung für das kommende Jahrzehnt wohl benötigen würde. Es entstand die Idee von als unabhängigeR Anbieter_in von Mailinglisten und E-Mail. Auf einigen Servern in ihrem Haus schufen sie Riseup, und bald begeisterten sie weitere Geeks für die Sache.

Von Jahr zu Jahr wuchs Riseup, und die zunehmende Arbeit und wachsende Zahl der Menschen, die sich darauf verließen, bereiteten Kopfzerbrechen. Leute kamen und verließen das Kollektiv, es waren einige harte, magere Jahre, während derer es nicht klar war, ob dies wirklich das richtige Projekt sei, um Zeit und Geld zu investieren – doch Riseup blieb hartnäckig am Ball.

Die Fähigkeiten dieser Leute, zuverlässige und sichere Dienste anzubieten, nahmen stetig zu. Weitere Personen stießen zum Projekt: Aktivist_innen vom Feinsten: Menschen, die schwer an all den verwirrenden täglichen Details arbeiteten, die auf Treffen gingen und sich von Herzen für dieses weltfremde Projekt einsetzten, Menschen, die in Krisenzeiten die Nächte durchmachten, um ihre Hacker-Fähigkeiten auszuüben, die jenen im Kollektiv, die (wie auch ich) Schreiberlinge und nicht Computerfreaks waren, wie Zauberei erschienen.

Irgendwann um 2007 wurde das Kollektiv von den Mitgliedern her stabil, und wir wurden zu jener Gruppe von etwa zehn Personen, die wir im großen Ganzen auch heute sind. In den vergangenen acht Jahren wuchsen wir zu einem echten Kollektiv der seltenen Art. Wir haben lange gemeinsam an Riseup gearbeitet, und mit der Zeit wurde das in den Leben der meisten von uns zu einer großen Sache. Diejenigen von uns, die nahe bei einander leben, feiern unsere Feste gemeinsam und sorgen für einander auf echte und ehrliche Weise. Einer unserer größten heimlichen Erfolge war, als sich Gadfly und Arana bei einer unserer Tagungen trafen und verliebten. Es gab Zeiten, in denen wir über einander verärgert, wütend und im Streit waren (wir sind schließlich Menschen und keine Roboter), was sogar dazu führte, dass einige das Kollektiv verließen – doch im großen Ganzen sind wir erstaunlich stabil geblieben, so dass sich fast alle von uns von enthusiastischen, verträumten jungen Radikalen zu verschrobenen, verträumten Radikalen mittleren Alters gewandelt haben.

Ebenfalls während dieser letzten acht Jahre wurde Riseup zu einer Kraft, auf die Verlass ist. Wir sind der weltgrößte unkommerzielle E-Mail-Anbieter jenseits der Universitäten. Wir betreiben einen der weltweit meistgenutzten TOR-Knoten. Wir fochten Rechtsstreitigkeiten um das Nichtpreisgeben von Nutzer_innen-Daten mit der extremen Rechten aus. Wir nutzen und entwickeln abgebrüht sichere Software. Wir schmieden Pläne mit Technik-Kollektiven der ganzen Welt, wie mit all der Schnüffelei umzugehen ist und wie wir diese Arbeit ins nächste Jahrzehnt bringen können. Wir haben große Herzen und Gemüter – und wir haben vor, zu gewinnen.

Dies also ist Riseup. Oder eine Version unserer Geschichte. Unterstütze uns, falls Du kannst!

die Riseup-Vögel

[ru] История

Дорогие пользователи Riseup!

Вот как Riseup стал таким, каким мы его знаем. Пожалуйста, пожертвуйте, если можете!

Однажды, в далёком 1999 году, когда интернет был ещё молодым и приближалось новое тысячелетие, пара гиков зажигали на протестах против ВТО в Сиэттле. После недели слезоточивого газа, арестов, костюмов бабочек с картонными крыльями и, наверное, слишком громкого скандирования, они уселись в своей комнате, чтобы поговорить о том, что потребуется движению в ближайшее десятилетие. Они решили сделать, независимого провайдера электронной почты и рассылок. У себя дома они настроили пару серверов для Riseup и скоро к ним присоединились ещё несколько гиков.

С каждым годом Riseup разрастался, принося всё больше головной боли и требуя всё больше людей, которые им должны были заниматься. Люди входили в коллектив и покидали его, бывали и тяжёлые, голодные годы, когда казалось, что Riseup — это не то, на что нужно тратить время и деньги, но всё же проект упорно продолжал работу.

Мы получали всё новые навыки и знания в области безопасности и стабильности сервисов. В коллективе появлялись новые участники и это были золотые активисты: люди, которые день за днём выполняли нудную однообразную работу, которые приходили на собрания и заботились об этом дон-кихотском проекте, люди, которые в трудные моменты дежурили ночами и использовали всё своё хакерское умение, казавшееся магией тем участникам коллектива, которые (как я) не гики, а, например, писатели.

Примерно к 2007 году коллектив устаканился и стал группой примерно из десяти человек, работающих и по сей день. За последние восемь лет мы стали настоящим коллективом, что бывает нечасто. Мы долго работали над Riseup вместе и постепенно это стало важной частью наших жизней. Мы — те из нас, кто живёт близко друг от друга — отмечаем вместе праздники и по-настоящему заботимся друг о друге. Одним из секретов успеха Riseup стала встреча Овода и Ары в одной из наших серверных и последовавшая за этим влюблённость. Временами мы уставали друг от друга, ссорились, сердились (ведь мы люди, а не роботы), и поэтому некоторые покидали коллектив. Но всё же мы удивительно стабильны, поскольку все, кроме одного превратились из пламенных, мечтающих, молодых радикалов в сварливых, мечтающих радикалов среднего возраста.

Итак, в течение последних восьми лет Riseup стал силой, с который следует считаться. Сейчас мы являемся крупнейшим в мире некоммерческим провайдером электронной почты, не учитывая университетских систем. Мы обслуживаем один из самых нагруженных нодов (узлов) сети TOR. На нас часто ссылаются и упоминают как один из немногих этичных, автономных и безопасных провайдеров в интернете. Мы сражались с ультра-правыми в суде, защищая информацию наших пользователей, и победили. Мы используем и разрабатываем крутейшие программы для безопасности. Вместе с другими техноколлективами по всему миру мы строим планы противодействия всей этой слежке на следующее десятилетие. У нас горячие сердца и головы, и мы планируем выиграть.

Да, мы такие. Ну или одна из историй о нас. Поддержите нас, если можете!

С любовью,
райзаповские птички.

[ca] La història de

Benvolguts usuaris de Riseup,

aquí hi ha la història de com hem pogut esdevenir el Riseup que som. Si us plau, fes-nos una donació si pots (

Hi havia una vegada, per allà l’any 1999, quan internet encara era jove i plava entre nosaltres el canvi de mil·leni, una parella de geeks van ser expulsat de les protestes contra la globalització de Seattle. Després d’una setmana de gasos lacrimògens, garjola, ales de papallona de paper-cartró i molts càntics, ells es van asseure a la seva sala d’estar i van estar palant sobre què necessitaria el moviment per a la propera dècada. I així ells van esdevenir com a proveïdor independent de llistes i correu. Ells van crear Riseup en un parell de servidors a casa seva, i de seguida van atraure a una altra parella de geeks a la causa.

Any rere any Riseup creix i creix, i esdevé un maldecap en el sentit que hi ha més feina a fer i més gent que hi confia. Algunes persones van i vénen del col·lectiu, d’altres treballen ben dur recolzant els punts que no es feien de la millor manera abocant-hi temps i diners, però Riseup segueix en marxa.

Els coneixements de la gent han anat millorant per tal de proveir serveis més segurs i estables. Més gent s’ha afegit al col·lectiu i ells eren activistes d’or: la classe de gent que treballar durament amb totes les coses que irriten del dia a dia, la classe de gent que mostra cura per les reunions i s’implica profundament amb un projecte tant especial, i la gent que s’està tota la nit sense dormir en moments de crisi per tal que els hackers sembli que fan màgia per aquells de nosaltres del col·lectiu que, com jo, redactem però no som geeks.

Així doncs, en algun moment per allà el 2007, el col·lectiu va esdevenir estable quant a coneixement dels membres i en va sortir un grup que més o menys són els mateixos que avui en dia. Després d’aquests últims vuit anys hem acabat sent un col·lectiu autèntic d’una forma estranya. Hem treballat junts a Riseup des de fa temps, i lentament, ha acabat sent un gran repte per a les nostres vides. Celebrem aquells els quals vivim a prop l’un de l’altre conjuntament el que hem pogut fer d’una forma autèntica. Un dels grans secrets de l’èxit de Riseup va ser quan Gadfly i Arará es van conèixer en una de les nostres quedades i es van enamorar. Nosaltres ens hem molestat, ens hem enfadat, hem tingut conflictes l’un amb l’altre (som humans després de tot, no robots) i això és el que ha permès que d’altres persones puguin deixar el col·lectiu, però per sobre de tot, hem quedat sorpresos que ens hem mantingut estables tots nosaltres menys un, i hem passat de ser ardents somiadors, radicals, joves al mal humor dels somnis radicals de mitjana edat.

I també, algun temps durant aquests últims vuit anys, Riseup ha esdevingut una força a tenir en compte. Som el proveïdor més gran sense ànim de lucre del món, fora de l’entorn universitari. Tenim un dels nodes més grans de TOR del món. Normalment ens citen com un dels pocs proveïdors d’internet ètics, autònoms i segurs. Legalment ens hem mantingut fidels a no revelar informació dels nostres usuaris, i hem guanyat. Usem i desenvolupem software segur guai. Dissenyem amb d’altres col·lectius tècnics arreu del món cap on anem en relació a tot aquest espionatge i com podem dur-ho a terme de cara la propera dècada. Tenim uns grans cors i ments, i tenim pensat guanyar.

Per tant això som nosaltres. O una de les de les històries sobre nosaltres. Recolza’ns si pots! (

Amb amor,

Els Ocellets de Riseup.

[en] La historia de

Nota: Esta traducción al castellano se nos olvidó incluirla en el mensaje previo, ¡disculpadnos!

Queridas usuarios de Riseup:

Aquí está la historia de cómo llegamos a ser el Riseup que somos. ¡Por favor dona si puedes!

Erase una vez allá por el final de 1999 cuando Internet todavía era joven y el milenio se avecinaba, un par de nerds salieron enardecidos de las protestas contra la OMC en Seattle. Después de una semana de gas lacrimógeno, cárcel, alas de mariposa de cartón, y una sobredosis de slogans, se sentaron en su salón y hablaron de lo que el movimiento necesitaba en la próxima década. Y se les ocurrió cómo un proveedor independiente de listas y cuentas de correo. Crearon Riseup en un par de servidores en su casa, y pronto atrajeron otro par de nerds a la causa.

Cada año Riseup creció y creció, y se convirtió más en un dolor de cabeza por ser cada vez más trabajo y tener a más gente dependiendo de él. Alguna gente vino y se fué del colectivo, y hubo algunos años duros de vacas flacas, cuando no era claro si esto era justo en lo que queríamos poner nuestro tiempo y dinero, pero por pura persistencia, Riseup continuó.

La gente desarrollo sus habilidades en el trabajo de ofrecer servicios de correo estables y seguros. Más personas se unieron al colectivo, eran activistas de primera: el tipo de gente que trabaja duro en los irritantes pormenores de todos los días, el tipo de los que llegan a las reuniones y se comprometieron con este proyecto soñador, el tipo de personas que se quedan toda la noche en los momentos de crisis para sacar sus habilidades de hackers, que parecían magia pura para aquellos de nosotros (como yo) que somos escritores y no especialistas en informática.

Así que en algún momento de 2007, el número de integrantes en el colectivo se estabilizó, nos hicimos un grupo de mas o menos diez personas, básicamente los mismos que lo integramos hoy en día. En los últimos ocho años integramos un verdadero colectivo de una forma poco común. Hemos trabajado juntos en Riseup por mucho tiempo, y lentamente, esto ha llegado a ser una parte importante de nuestras vidas. Celebramos juntos –entre aquellos que vivimos relativamente cerca- y nos cuidamos los unos a los otros verdaderamente de una manera real. Uno de nuestros grandes secretos para el éxito de Riseup fue cuando Gadfly y Arara se conocieron en uno de nuestros retiros y terminaron enamorándose. En algunos periodos hemos estado irritados, en conflicto o enojados unos con otros (puesto que somos humanos no robots), y esto ha causado que alguna gente deje el colectivo, pero en general nos hemos mantenido una sorpresiva estabilidad mientras que todos, excepto uno de nosotros, hemos pasado de ser feroces, soñadores, radicales jóvenes a gruñones, soñadores radicales de mediana edad.

Además, en algún momento durante los últimos ocho años, Riseup se ha convertido en una presencia a reconocerse. Somos el proveedor de correo electrónico sin fines de lucro mas grande a nivel mundial, fuera de algún sistema universitario. Tenemos uno de los nodos TOR mas usados en el mundo. Frecuentemente somos la fuente o citados como uno de los pocos proveedores de internet con ética, autónomos y seguros. Nos enfrentamos legalmente con la extrema derecha para no entregar la información de nuestros usuarios, y ganamos. Desarrollamos y usamos programas seguros buenísimos. Planeamos con otros colectivos a lo largo y ancho del mundo sobre lo que vamos a hacer con todo esto del espionaje y de cómo podemos llevar este trabajo a la siguiente década. Aqui tenemos corazones y mentes grandes, y planeamos ganar.

Pues, esto somos nosotros. O esta es una de las historias sobre nosotros. si puedes, apóyanos (
Con cariño, Las Aves de Riseup


This is a brand new fundraising piece and I think it’s good and truthful? At least from my perspective it is — if it feels real off base from where you stand, let me know. Also, I’m pretty sure the claims at the end are true, but again, not sure. Any thoughts would be great. It’s written with way too many adverbs because I’m feeling tentative about the claims. I’ll do more edits on it.


I like it!
RE: your comment: “largest independent email provider”, there are some commercial providers (, at least) that are larger, I guess it depends on what you mean by independent? if you add non-profit I think it’s probably true.
oh and typo “anaroundd”.


Just an “off-note”: I loved to read and translate this text! It is great to read about this collective, and the one of us who work in collectives too knows what it means to be a real collective, the joy and challenges. And is a story that we – users – also saw it growing at the distance. Congrats, birds! I hope we can get to meet each other…


Thanks, Maira. Me too, about the meeting sometime.